Category குறுங்கவிதை

எங்கோ கண்ட காட்சியை விவரிக்க முயல்கிறேன்… நான் அந்த காட்சியை காண்பதைதான் காண்கிறீர்கள் நீங்கள்

மை தீர்ந்தும் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன், நான் வாசித்தால் போதுமல்லவா???

பின்தொடரும் கொலுசொலியை திரும்பி பார்க்க மனமில்லை… நினைவில் அது நீயாக!!

தேவதை எனதெதிரில், வரம் கேட்டால் அளித்து விட்டு மறைந்து விடுவாளோ என்று மௌனமாய் நான்!

மழை கூட உன் அழகை போல் தான் முழுதாய் நனைந்தாலும் ஒதுங்கி நின்று ரசிப்பது தனி சுகம்!

தாய் என்றும் சேயை பிரிவதில்லை, ஆயினும் தாய் மடி விட்டு இறங்கியபின் நொடிக்கு நூறுமுறை விழிகளால் தன் தாயை தேடும் குழந்தையைபோல் தேடி கொண்டிருக்கிறேன் உன்னை

நாட்காட்டியின் கிழிந்த பக்கங்களில் சிதறி கிடக்கும் அவள் நினைவுகளை சேகரிக்கிறேன்… ஒவ்வொரு முறையும் அவளே ஒவ்வொரு முறையும் புதிதாய்..! கைக்குள் அடங்கும் முன் பறந்து செல்கிறாள் தூக்கங்களை தூக்கிக்கொண்டு. என் இரவுகள் தேடல்களாய் கரைந்து கொண்டிருக்கையில் அவள் வசபடும் முன்பே விடிந்து விடுகிறது என்றும் அவள் விலகிய நாளிள் இருந்து கிழிக்கபடாமல் நாட்காட்டி மட்டும்…

பாலைவனதில் பூக்கும் கள்ளி செடியும் அழகுதான் ஆனால் ரசிப்பது யார்…???

என்னவளின் விழி அழகிற்கு ஈடாக இயலாததால் தான் அவள், விழித்திருக்கும் போதெல்லாம் மறைந்து விடுகிறது மதி

மழை

சூரியனின் மறைவிற்கு மேகங்களின் கண்ணீர் அஞ்சலி!

Newer posts »

© 2021 — Powered by WordPress

Theme by Anders NorenUp ↑